Rozmowa ze Stanisławem Kromuszczyńskim z firmy Asadena Sp. z o.o.

Anna Czyżewska: Proszę pokrótce opowiedzieć, jak i kiedy zaczęła się historia firmy Asadena?

Stanisław Kromuszczyński: Początki firmy ASADENA sięgają roku 1997. Wtedy jej właściciele uruchomili minizakład szwalniczy, zatrudniający kilka osób. Szyto przede wszystkim pościele, narzuty, pokrowce itp. Wielkość produkcji rosła z roku na rok, podobnie jak zatrudnienie oraz wyposażenie, przybywało przede wszystkim maszyn szwalniczych i środków transportu. W roku 2001 podjęto rozmowy z fabryką mebli w sprawie kooperacji w produkcji mebli tapicerowanych. Na początku były to usługi wykonywania poszyć meblowych, z biegiem czasu jednak ASADENA stała się producentem kompletnych mebli tapicerowanych. Było to możliwe dzięki utworzeniu i wyposażeniu wydziału tapicerni oraz budowie obiektów magazynowych na surowce i gotowe wyroby.

A. C.: Które wydarzenie związane z rozwojem firmy można po latach uznać za największy sukces?

S. K.: W lutym 2007 roku na terenie spółki miał miejsce pożar. W jego wyniku całkowicie spłonął budynek magazynu z zawartością zapasów materiałów i oczekujących na wysyłkę gotowych mebli. Częściowemu spaleniu uległ również budynek tapicerni wraz z wyposażeniem stanowisk pracy i produkcją w toku. Mimo beznadziejnie wyglądającej sytuacji, dzięki doskonałej organizacji i pomocy w pełni identyfikującej się ze spółką załogi, już po upływie dwóch tygodni od dnia pożaru wznowiono produkcję na poziomie sprzed pożaru. Było to możliwe, jak zaznaczono wyżej, dzięki bezprzykładnemu zaangażowaniu całej bez wyjątku załogi. Ten fakt uświadomił właścicielom spółki, że w sposób właściwie kształtowane są relacje pracownicze w zakładzie, że w trudnych sytuacjach mogą liczyć na pomoc i zrozumienie załogi. Mimo zdarzenia losowego, ograniczającego w sposób wydatny potencjał produkcyjny spółki, dzięki właściwym relacjom na linii pracodawca – pracownik, nie zaistniała konieczność zmniejszania ilości produkcji i nie ograniczono zatrudnienia, a wręcz je zwiększono.

A. C.: Dlaczego zajęliście się właśnie tworzeniem mebli do siedzenia?

S. K.: O tym, że ASADENA zajęła się akurat produkcją mebli do siedzenia zadecydował przypadek, czyli zapotrzebowanie naszego pierwszego klienta. Nie mając doświadczenia w produkcji mebli, a chcąc zaistnieć w branży meblowej, zmuszeni byliśmy na początku wykonywać meble zamówione przez odbiorcę według jego dokumentacji, sugestii technicznych i pod jego nadzorem. Skoro sprawdziliśmy się w tej produkcji, czego dowodem była stale rosnąca ilość zamówień na wymagające rynki zachodnie, do dziś pozostaliśmy wierni temu asortymentowi, udoskonalając jedynie elementy jakości. Opracowaliśmy także własne wzory mebli, sprzedając je pod własną marką.

Zakłady meblowe o ustabilizowanym potencjale technicznym i ludzkim, sprawnie zarządzane, na czas reagujące na niekorzystne zmiany w otoczeniu ich produkcji z pewnością przetrwają kryzys, a po jego zakończeniu okrzepną i bogatsze w doświadczenia rozwiną się w stopniu do tej pory niespotykanym.

A. C.: Jaki powinien być idealny mebel do siedzenia?

S. K.: Trudno określić cechy idealnego mebla do siedzenia. Skala preferencji użytkowników mebli jest ogromna i bardzo zróżnicowana. Cech idealnego mebla, takiego który spełniłby oczekiwania wszystkich bez wyjątku potencjalnych użytkowników, nie podejmuję się określić. Mogę jedynie stwierdzić, że moim zdaniem „prawie” idealny mebel powinien cechować się takimi elementami, jak funkcjonalność, estetyka, ciekawe wzornictwo, przystępna cena czy niepospolitość. W zależności od sytuacji konkretnego użytkownika, np. warunki lokalowe, stan majątkowy, czas użytkowania mebla itp., waga poszczególnych cech jest różna. Gdybyśmy znali receptę na wykonanie mebla idealnego dla każdego użytkownika i każdego sposobu użytkowania, to na rynku meblowym zostałaby tylko jedna firma – ASADENA.

A. C.: Proszę powiedzieć o najbliższych planach rozwoju firmy?

S. K.: Najbliższe plany ASADENY obejmują zakończenie inwestycji budowlanej, zwiększającej powierzchnię produkcyjną i magazynową spółki, oraz dążenie do systematycznego wzrostu udziału detalicznej sprzedaży mebli w sprzedaży całkowitej. W planach mamy także stałe techniczne wyposażanie istniejących wydziałów produkcyjnych, takich jak szwalnia, stolarnia i tapicernia, w celu poszerzania asortymentu możliwej do realizacji produkcji.

A. C.: Jak w czasie światowego kryzysu ocenia Pan polski rynek meblarski?

S. K.: Produkcja mebli jest produkcją bardzo materiałochłonną. Z tego też względu kryzys finansowy i spowodowany nim trudniejszy dostęp do kredytów bankowych znacznie utrudni funkcjonowanie na tym rynku. Jeśli kryzys w dotkliwym stopniu dotknie gospodarstw domowych, zdecydowanie największej grupy potencjalnych nabywców produktów rynku meblowego, może okazać się, że najbliższe miesiące stanowić będą dla producentów mebli czas walki o przetrwanie. Sytuacja kryzysowa dotyka także naszych dostawców, a produkcja mebli wymaga zakupu ogromnej ilości różnorodnych elementów na nie się składających. Żaden z producentów mebli przy tej różnorodności nie jest w stanie być samowystarczalnym i nie korzystać z pomocy kooperantów. Uważamy jednak, że tylko globalna recesja mogłaby całkowicie zdezorientować rynek meblarski. Zakłady meblowe o ustabilizowanym potencjale technicznym i ludzkim, sprawnie zarządzane, na czas reagujące na niekorzystne zmiany w otoczeniu ich produkcji z pewnością przetrwają kryzys, a po jego zakończeniu okrzepną i bogatsze w doświadczenia rozwiną się w stopniu do tej pory niespotykanym.

A. C.: Dziękuję za rozmowę.