Streszczenie: Perspektywy eksportu mebli do Chin. Gospodarka chińska rozwija się bardzo dynamicznie, co również skutkuje wzrostem zamożność społeczeństwa. Potencjał chińskiego rynku meblarskiego kreowany przez 350 mln gospodarstw domowych szybko rośnie. Import luksusowych dóbr konsumpcyjnych nie jest obecnie znaczący, ale zwiększa się z roku na rok. Klasa wyższa poszukuje niestandardowych, wysokiej jakości mebli, przy których wyborze cena nie odgrywa głównej roli. Chińska branża meblarska nie jest w stanie w pełni zaspokoić popytu na takie meble charakteryzujące się uznaną marką. Obecnie na główny ośrodek targów mebli importowanych kreowane jest Shenzhen. Korzystna chińska polityka importowa i ogromny potencjał rozwojowy stwarzają wyjątkowo korzystną sytuację do rozpoczęcia eksportu na ten rynek dla polskich producentów mebli

 

Słowa kluczowe: eksport mebli, chiński rynek meblarski, Chiny, rozwój eksportu

 

GOSPODARKA CHIŃSKA

Gospodarka chińska jest w ostatnich latach najszybciej rozwijającą się gospodarką na świecie. Pomimo kontrowersji dotyczących zagadnień społecznych w chińskiej polityce, w spawach gospodarczych chińskim władzom nie można odmówić sukcesu. Według danych Międzynarodowego Funduszu Walutowego /MFW/; [World Economic Outlook 2007] gospodarka chińska znajduje się na 2 pozycji na świecie pod względem parytetu siły nabywczej (Gross domestic product based on purchasing-power-parity /PPP/) z procentowym udziałem na poziomie 16% (rys. 1).  Według przewidywań może ona w ciągu pięciu lat prześcignąć obecnie pierwszą gospodarkę amerykańską. Dla porównania Polska znajduje się na 23 miejscu tego rankingu z udziałem 0,8 %.

 

 

Rys. 1. Największe gospodarki światowe według MFW [Źródło: World Economic Outlook 2007]

 

Średnioroczne tempo wzrostu chińskiej gospodarki w ostatnich 5 latach wyniosło aż 13,6 %, kreowany głównie poprzez inwestycje rządowe. W 2006 roku wyniosły one prawie 1 060 mld EUR. Głównym ich celem jest rozbudowa infrastruktury i poprawa gospodarki mieszkaniowej. Wynikiem tych działań jest wzrost dochodów ludności, który przekłada się na dążenie do zmiany na lepsze jakości życia, budowy większych mieszkań i domów, zakupu nowych mebli. Wzrost wydatków gospodarstw domowych generuje ogromny potencjał popytowy całego chińskiego rynku wewnętrznego. Zjawisko to obrazuje wzrostu importu towarów do Chin (rys. 2), który na przestrzeni 10 lat wzrósł o 500%. Głównymi partnerami eksportującymi towary do Chin są w kolejności: Japonia, Unia Europejska, Republika Korei, ASEAN (stowarzyszenie krajów Azji Południowo-wschodniej), Tajwan, USA, Australia, Rosja, Arabia Saudyjska, Brazylia.

Proces urbanizacji Chin postępuje z roku na rok coraz szybciej. Według danych ONZ [Thoraya, 2007] w miastach zamieszkuje ponad 40% tj. 560 milionów społeczeństwa chińskiego. Stowarzyszenie Handlu Meblami z Shenzhen (ang. Shenzhen Furniture Trade Association – SZFA) szacuje, że w przeciągu 10 lat stopień urbanizacji wzrośnie do 50%. Struktura miejska w Chinach to około 30 super wielkich miast o liczbie mieszkańców powyżej 5 mln i ponad 40 wielkich z populacją miedzy 1 a 5 milionów oraz prawie 200 miast średniej wielkości tj. od 100 tys. do 1 mln mieszkańców) i ponad 400 miast małych powyżej 50 tys. osób [Kepeng, Vogelsang 2007].

 

 

 

 

CHIŃSKI RYNEK KONSUMENTÓW

 

Główne regiony rozwoju, a co za tym idzie konsumpcji, skoncentrowane są wokół:

·         Pekin /Beijing/ + Tianjin + Hebei (P+T+H);

·         Changjiang Delta (Delta Rzeki Jangcy)

·         Zhujiang Delta (Delta Rzeki Perłowej).

Z ostatnich doniesień wynika, że dochód narodowy liczony według regionów, wyniósł w 2005 r. odpowiednio:

 

Należy jednak zauważyć, że największą dynamiką rozwoju, w odniesieniu do całych Chin, charakteryzuje się rejon delty Rzeki Perłowej /Zhujiang delta/. Dynamika wzrostu jest około 5 % wyższa niż w rejonie delty rzeki Jangcy i 6% wyższa niż w rejonie Pekinu+Tianjin+Hebei

.

 

 

 

Porównując PKB na mieszkańca, w poszczególnych regionach, ponownie najwyższe wartości dotyczą delty Rzeki Perłowej. PKB per capita dla tego regionu wynosiło w 2005 r. około 3300 USD, o 910 USD więcej niż w rejonie delty rzeki Jangcy oraz o 2 010 USD więcej niż w rejonie P+T+H [Kepeng, Vogelsang 2007].

 

Wiek konsumentów	Udział procentowy
20 – 30 years old	42%
31 – 40 years old	22%
41 – 50 years old	16%
50 – 60 years old	10%

Rysunek 4 Struktura wiekowa klientów [Źródło SZFA, 2007]

 

W rejonie delty Rzeki Perłowej najszybciej rozwijającym się miastem jest Shenzhen, w którym odnotowany wzrost gospodarczy wyniósł 17% w 2005 r. Jest to najszybciej rozwijające się miasto na świecie.

Miasto Shenzhen zostało założone w 1979 roku na miejscu wioski rybackiej, jako pierwsza chińska specjalna strefa ekonomiczna (SEZ - Special Ekonomic Zone), będąca ekonomicznym eksperyment byłego chińskiego przywódcy Deng Xiaoping’a. Obecnie liczbę mieszkańców Shenzhen ocenia się na 13 mln osób, zaś średnia wieku wynosi 31 lat. Niewątpliwą zaleta tego miasta jest jego położenie na wybrzeżu morza Południowo Chińskiego oraz w bezpośrednim sąsiedztwie Honk Kongu. Od 30 lat jest to główne miasto lokowania zagranicznych inwestycji w Chinach i drugie po Szanghaju z najbardziej ruchliwym portem morskim [Wikipedia, 2007].

Bardzo szybki rozwój Chin, a w szczególności Shenzhen wraz z deltą Rzeki Perłowej przyczyniają się do bogacenia społeczeństwa i tworzenia licznej gruby osób zamożnych i bardzo zamożnych. Wielkość tej grupy jest trudne do jednoznacznego oszacowania, ze względu na brak oficjalnych statystyk i bardzo dynamicznie zmieniającą się sytuację. Można jednak przyjąć, że jej udział analogicznie jak w rozwijających się krajach wynosi od 0,1% do 0,25 %. Z najnowszych danych wynika, że najwyższa klasa społeczna dysponuje dużymi domami o powierzchni od 200 m² do ponad 1500 m², do których poszukuje najwyższej jakości mebli i wyposażenia wnętrz. Luksusowe towary z krajów europejskich znajdują u odbiorców duże uznanie w odbiorców, głównie ze względu na pochodzenie i markę. Średnia cena europejskich produktów z „wyższej półki” jest na ogół ponad dwukrotnie wyższa od porównywalnych produktów produkcji chińskiej. Głównymi eksporterami mebli do Chin są takie kraje jak: Włochy, Francja, Japonia i USA. Udział w rynku luksusowych produktów importowanych jest niewielki, ale w ostatnich latach szybko rośnie tzn. o około 20-30 % rocznie. Struktura wieku klientów na rynku meblarskim odbiega znacznie od struktury obserwowanej w krajach europejskich. Głównymi klientami są osoby młode w wieku od 20 do 30 lat, następnie osoby w wieku średnim 30-50 lat, osoby w wieku dojrzałym powyżej 50 lat stanowią niewielki relatywnie odsetek konsumentów (rys. 4).

Potencjał popytowy chińskiego rynku meblarskiego tworzy około 350 mln gospodarstw domowych. W najbliższych pięciu latach liczba ta może wzrosnąć o 80 mln. Wymiana mebli następuje średnio co 10 lat. Rocznie sprzedawanych jest więc 35 mln kompletów mebli, za średnią kwotę 5 000 RMB – około 480 EUR. Wartość całego rynku mebli w przybliżeniu wyniesie więc 16,875 mld EUR [Kepeng, Vogelsang 2007].

Wśród osób odwiedzających regularnie sklepy meblarskie 78% stanowią klienci posiadający wykształcenie „college” i wyższe, 74% to osoby o dochodzie gospodarstwa domowego powyżej 375 USD. Domy o powierzchni powyżej 100 m² posiada 38% klientów, a 20% ma w dyspozycji mieszkania wielkości od 80 do 100 m², kolejne 30% mieszkania od 60 do 80 m².

Meble najwyższej klasy sprzedawane są głównie w rozwiniętych miastach na południu i wschodzie Chin. Priorytetami, którymi kierują się przy wyborze mebli zamożni klienci są: praktyczność i wygoda, ekologia, cena, indywidualizacja (rys. 5).

 

 

Rys. 5. Priorytety wpływające na wybór mebli przez zamożnych klientów [Źródło: SZFA, 2007]

 

O ile dla klasy średniej i niższej nadal cena stanowi główny element wyboru mebli to dla klasy wyższej jakość to element decydujący. Cena w tym przypadku nie odgrywa tak istotnej roli.

W skrócie potrzeby tego ogromnego rynku obejmującego 1,4 mld konsumentów można scharakteryzować w następujący sposób:

Na podstawie danych SZFA klasa wyższa poszukuje produktów, które będą się wyróżniać. Cechy takich produktów to: nowoczesne i ciekawe wzornictwo, unikalność, wyraźne wzornictwo kulturowe, specjalne pochodzenie, trudne do skopiowania, specyficzny sposób wytwarzania, specjalne materiały [Kepeng, Vogelsang, 2007].

 

PERSPEKTYWY ROZWOJU EKSPORTU DO CHIN

Gospodarka chińska ze względu na duże dodatnie saldo w obrocie w handlu zagranicznym napotyka różnego rodzaju bariery, np. w formie podatków antydumpingowych. Szybki rozwój Chin przyczynia się również do umocnienia chińskiej waluty i wzrostu cen wielu surowców. W związku z powyższym obecna polityka rządu chińskiego nastawiona jest na ułatwianie importu produktów do Chin. Obowiązuje między innymi zerowa stawka celna na import mebli (oprócz mebli sypialnianych).

Obecnie obserwuje się również „przyjazny” klimat dla inwestowania i wchodzenia na rynek chiński w związku ze zbliżającymi się wydarzeniami takimi jak w 2008 roku Olimpiada w Pekinie oraz w 2010 roku Światowa Wystawa Expo w Szanghaju.

Jednocześnie chińska branża meblarska, jak również inne działy gospodarki, przeżywają trudniejszy okres, ze względu na naciski Światowej Organizacji Handlu /WTO/ i organizacji ekologicznych. W konsekwencji przy zwiększaniu się poziomu dochodów obywateli i wzrostu wynagrodzeń następuje zaostrzanie się wymogów w zakresie ochrony środowiska.

Dają się również zauważyć braki dostatecznej ilości wykwalifikowanej kadry. Należy się spodziewać, że konsekwencją szybkiego wzrostu gospodarczego i umacniania się klasy średniej oraz wyższej, a także otwarcia rynku na importowane towary, w ciągu najbliższych od 2 do 3 lat na rynku chińskim znajdzie się większość światowych marek, również meblarskich. Umacnianie waluty chińskiej będzie się przyczyniało do zwiększania opłacalności eksportu, przy wielkości rynku gwarantującego wchłonięcie ogromnych, jak na warunki europejskie, ilości towarów.

Chiny traktowane dotychczas jako największy dostawca tanich produktów mogą w  bardzo niedługim czasie stać się znaczącym odbiorcą towarów, szczególnie wysokiej jakości.

 Należy podkreślić, że największym ośrodkiem skupiającym produkcję mebli w Chinach jest obszar delty rzeki Perłowej. Również tutaj znajdują się główne i imprezy targowe branży meblarskiej, do których należą Szanghaj, Kanton /Guangzhou/, Shenzhen, Dongguan. Warto zanotować, że targi w Kantonie i Dongguan mają przede wszystkim za za zadanie przedstawienie oferty eksportowej, natomiast targi w Shenzhen kreowane są jako główne imprezy dóbr importowanych. Targi te są organizowane dwukrotnie w ciągu roku.

Biorąc pod uwagę ustabilizowane rynki Europy Zachodniej i potencjał nabywczy konsumentów chińskich wydaje się, że powstaje możliwość dynamicznego rozwoju eksportu polskich produktów meblarskich.

 

WNIOSKI

Potencjał popytowy chińskiego rynku meblarskiego na produkty najwyższej jakości szybko rośnie wraz ze wzrostem zamożności społeczeństwa. Konkurowanie polskich producentów z producentami chińskimi, ze względu na odległość i koszty produkcji, możliwe jest jedynie w zakresie dóbr o najwyższej jakości, w segmencie, gdzie cena nie jest głównym czynnikiem decydującym o wyborze towaru przez klienta. Chińska branża meblarska nie potrafi zaspokoić w całości popytu na luksusowe dobra. Obecna polityka rządowa sprzyja wchodzeniu na rynek z produktów zagranicznych, do których należą wyroby pierwszych firm włoskich, francuskich i niemieckich obecnych już w Chinach. Ze względu na ustabilizowaną sytuację na rynkach europejskich, perspektywa eksportu towarów do Chin może pozwolić na dalszy dynamiczny rozwój branży meblarskiej w Polsce.

 

 

LITERATURA:

 

 

Adres Autorów:

ul. Nowoursynowska 159, b.34 r. 2/14b, PL 02-776 Warsawa

Oglnopolska Izba Gospodarcza Producentów Mebli,

al. Stanów Zjednoczonych 51, PL 04-028 Warszawa

tomasz.wiktorski@oigpm.org.pl